TELVANNI

Forsaken Warlock · The Burning Crusade

aşağı


Defterin sahibi

Adı bir karakterden kaldı, karakter gitti, ad kaldı

Telvanni bir Forsaken warlock'un adıydı. The Burning Crusade döneminde, Outland'in kırık göklerinin altında ve Karazhan'ın koridorlarında geçen birkaç bin saatin sahibi.

Warlock oynamak o zamanlar bir tercihten fazlasıydı. Diğer sınıflar hasar verirdi; warlock pazarlık yapardı. Canını verip güç alırdın, ruh toplayıp taş yapardın, iblisini çağırıp ona güvenirdin. Her yeteneğin bir bedeli vardı ve bedeli ödemeyi bilmek oyunun kendisiydi.

Forsaken olmak da tesadüf değildi. Will of the Forsaken, korku ve uyku etkilerini üzerinden atıyordu — karşındaki de bir warlock ya da priest ise düellonun kaderini o tek düğme belirlerdi. Ölü bir ırkın karanlık büyü yapması zaten kendi içinde tutarlıydı.

Sonra Burning Crusade bitti. Arkadaşlar dağıldı, giriş yapılmayan günler haftaya döndü, bir daha dönmedim. Sonraki genişlemeleri hiç oynamadım — Telvanni Outland'de kaldı. Geriye bu ad kaldı, ve alan adı olarak hâlâ duruyor. Bu sayfa da onun defteri.


Üç yol

Aynı sınıf, üç ayrı sabır türü

Warlock'un üç uzmanlığı vardı ve üçü de farklı bir oyuncu tipine hitap ederdi. Hangisini seçtiğin, aslında nasıl biri olduğunu söylerdi.

I · AFFLICTION

Yıpratma

Hedefin üzerine dört beş lanet dizer, sonra beklersin. Anlık hasar yok, sabır var. Doğru dizilim kurulduğunda hedef sen hiçbir şey yapmadan erir.

Zorluğu şuydu: Corruption, Curse of Agony, Siphon Life, Unstable Affliction — hepsinin ayrı süresi vardı ve aynı anda taze tutulması gerekiyordu. Bir tanesini kaçırdığın an bütün yapı çökerdi.

Unstable Affliction'ın güzelliği ayrıydı: dispel etmeye kalkanı susturur ve cezalandırırdı. Karşı taraf ne yapacağını bilemezdi.

Sabırlı olanın yolu

II · DEMONOLOGY

İblis çağırma

Gücün büyük kısmı senin değil, yanındakinin. Felguard'ı düzgün beslersen savaşın yarısını o götürürdü.

Soul Link ile hasarın bir kısmını iblisine aktarırdın. Affliction ile birleştirilince ortaya SL/SL çıkardı — dönemin en inatçı PvP kurgusu. Öldürmesi neredeyse imkânsız bir warlock.

Paylaşmayı bilenin yolu

III · DESTRUCTION

Yıkım

Lanet yok, bekleme yok. Immolate at, Incinerate ile üzerine bin, Conflagrate ile bitir. Ekranın ortasında büyük turuncu bir sayı görmek istiyorsan buradaydın.

En basit görünen ama en az affeden yol: Shadow Bolt'un cast süresi uzundu, hareket edince hasarın kesilirdi. Shadowfury ile yer açmayı bilmek gerekiyordu.

Sabırsız olanın yolu


Beş sözleşme

Yanında taşıdıkların

Warlock hiçbir zaman yalnız değildi. Hangisini çağırdığın o anki ihtiyaca bağlıydı ve doğru seçim çoğu zaman ölümle kalım arasındaki farktı.

Imp

İlk çağrılan

Küçük, kırılgan, sesi sinir bozucu. Ama Blood Pact ile bütün gruba can verirdi. Kimse sevmezdi, herkes çağırırdı.

Voidwalker

Kalkan

Tek başına dolaşırken hayat kurtaran. Torment ile düşmanı üzerine çeker, sen arkadan işini görürdün. Yavaştı ama dayanıklıydı.

Succubus

Kontrol

Seduction ile bir düşmanı oyun dışı bırakırdı. PvP'de doğru anda kullanılan tek bir Seduction, kaybedilmiş bir düelloyu çevirebilirdi.

Felhunter

Büyü avcısı

Karşı taraf büyücüyse bu çağrılırdı. Spell Lock ile susturur, Devour Magic ile üzerlerindeki etkileri yerdi. Arena'nın vazgeçilmezi.

Felguard

Demonology'ye özel

Burning Crusade ile geldi ve sadece Demonology yolunu sonuna kadar gidenler açabiliyordu. Vurur, sersemletir, dayanır. Yanında olduğunda oyun başka oyundu.


Envanterin laneti

Ruh parçaları

Warlock'un en karakteristik ve en sinir bozucu mekaniği. Ölen düşmandan Drain Soul ile ruh toplardın; her biri çantada ayrı bir yer kaplardı.

Dolu bir çanta. Yer kalmadı.

Healthstone yapmak bir parça, Soulstone bir parça, Summoning Stone bir parça. Karazhan'a girmeden önce yirmi dakika boyunca Elwynn'de kuzu öldürüp ruh toplamak warlock olmanın standart bedeliydi.

Sonraki sürümlerde bu mekanik kaldırıldı ve parçalar bir sayaca dönüştü. Herkes rahatladı. Ama warlock'un tuhaflığından da bir şey eksildi — ve o tuhaflık, bu sınıfı seçmenin sebebiydi.


Hâlâ ayakta

Kendi sunucum

Nostaljinin sözde kalmasını istemedim. Ubuntu üzerinde AzerothCore ile kurulmuş bir sunucu var, arkadaş çevresiyle oynuyoruz. Sürüm 3.3.5a — yani Telvanni'nin dönemi değil, bir sonrası. Ama private sunucu tarafında en oturmuş, en stabil sürüm o. Bazen doğru olanı değil, çalışanı seçersin.

Ayarlar

İki fraksiyon birbiriyle grup kurabiliyor ve konuşabiliyor. Dungeon kuyruğu ortak. XP oranını kendin seçiyorsun — 1x, 2x veya 3x. Mob respawn süreleri yarıya indirildi, çünkü on kişilik bir sunucuda kimse spawn beklemek istemiyor.

Sürüm3.3.5a
ÇekirdekAzerothCore
XP oranı1x – 3x
FraksiyonKarma

Orgrimmar'ın kapısında bir anıt duruyor. Üzerinde bu ad yazıyor.